
Ces. Ott. Po rozpadzie kr贸lestwa K. Wlk 3 wy艂onione kr贸lestwa nie by艂y trwa艂e po Verdun 843. 1 rozpad艂o si臋 dziedzictwo Lotara na kilka ma艂ych kr贸lestw. Mozaika cta艂a si臋 cech膮 strukt politycznej W艂och. W pa艅stwie K. 艁ysego faktyczna w艂adza sprawowana by艂a przez wy艂onine dynastie. W X w stworzy艂y niezale偶na jednostki polityczne. W 987 Hugo Capet zosta艂 kr贸lem odsuwaj膮c Karoling贸w od w艂adzy. NIEmcy : Long panowanie Lud Niem sprzyja艂o utrzymaniu si臋 jedno艣ci polit. Ale i tu wyst膮pi艂y czynniki wewn. Wzrasta艂a rola ksi膮偶膮t i mo偶now艂adztwa, kt贸rzy musieli broni膰 swoich ziem przed najazdami Norman贸w i W臋gr贸w. Ich pozycja by艂a silna. W Bawa, Saks, Frank,Szwab w艂adz臋 dzier偶y艂y rodzime dynastie ksi膮偶臋ce. Ksi臋stwa te pozostawa艂y cz臋艣ci膮 kr贸lestwa i uznawa艂y zwierzchno艣膰 Karoling贸w. Prawdziwe wzmocn. Jedn. Nast. Podczas rz膮d贸w nowej dynastii saskiej 919-1024. Po艂o偶yli oni kres najazdom Norm. I W臋gr贸w. Zako艅czy艂y si臋 rozbiciem przez Ott I oddzia艂贸w na Lechowym Polu 955r.
Kiedy Ott 1 obj膮艂 tron, w艂adzom z dynastii saskiej przesta艂a wystarcza膰 elekcja jako prawne uzasadnienie panowania. Wzmocnieniu pozycji w艂adcy s艂u偶y艂 religijny charakter ceremoni koronacyjnej, najwa偶niejszy moment to namaszczenie. Interwencje Ott 1 w walkach wewn. Italii przynios艂y mu w 962 godno艣膰 cesarza i w艂adz臋 nad kr贸lestwem W艂och. Edykt wydany podczas koronacji przyzna艂 mu zwierzchnictwo nad ko艣cio艂em , odt膮d 偶aden papa nie m贸g艂 by膰 konsekrowany if nie z艂o偶y艂 przysi臋gi cesarzowi. Dzi臋ki odnowieniu cesarstwa w艂adcy w NIEm posiadali 3 tytu艂y : kr贸la Niem, k rzymski i cesarz rzymski. Granice p. Ott 1 nie pokrywa艂y si臋 z granicami p. Karoling贸w. Nazywanie odnowionego cesarstwa cesar rzym by艂o wyrazem ideologii uniwersalistycznej. Ott 3 rozwin膮艂 ide臋 w艂adzy zwierzchniczej cesarza nad wszystkimi krajami chrze艣ci i 艂ac. Europy. Nawi膮za艂 do wielko艣ci i legendy K. Wlk. Miejscem koronacji zosta艂o przeniesione do AKWIZG ANU. Ott3 kaza艂 odkopa膰 gr贸b K. Wlk. 鈥 postawi艂 grobowiec. Nie uda艂o mu si臋 odbudowa膰 Karoli艅skiej jedno艣ci chrze艣cija艅stwa. W Rzymie i na p贸艂w. Ape艅 nowi cesarze nie znale藕li wielu silnych nowych sojusznik贸w. Ott3 wygnany z Rzymu zmar艂. Panowanie nad Itali膮 zmusza艂o w艂adc. Niem do prowadzenia wojen na p贸艂wyspie.
Sojus papiestw z Frank prze koronac, sta艂 si臋 szans膮 do obron wolno艣 Rzym i pozycji papy, zagro偶ony przez Longo w Italii. W rezulta porozu Pepin 鈥 papa by艂y 2 wyprawy zak. Odebrani Longo teren贸w 艣rodk Italii z Rawenn膮. W 755 Pepin odda艂 je papie jako ojcowizn臋 艣w. Piotra we w艂adanie , to by艂o podstaw膮 do stworze Pa艅stwa Ko艣cielnego. Rz膮dy dynastii karoli艅skiej w 8 w try zjednoczy膰 ziemie i rozszerzy膰 terytorium monarchii. Polityka ekspansji mia艂a przyme艣膰 Karolingom potwierdzenie dominacji w pa艅stwie a prowadzone wojny mia艂y dostarczy膰 艂upy. K. Wlk odnosi艂 najwieksze sukcesy w tej polityce. Przez 30 lat prowadzi艂 krwawe wojny z Sasami (NE) by przy艂膮czy膰 ich ziemie do siebie i wesprze膰 chrystianizacj臋. Granica przebieg. na 艁abie. na S na p艂w. Apeni艅skim przynios艂a mu tron w kr贸lie czyli za艂amka si臋 pot臋gi Longobard贸w. Walki z Arab umo偶liwi艂y opanowanie Iberyjskiego a偶 po Ebro. Naj sukcesem milit Karola by艂y 艂upy, rozbicie pa艅stwa Award贸w, kt贸rzy od 6 w opanwali tereny nad 艣rodk Dunajem. Odnowienie cesarst rzym. W 800 Rzymie papa Leon 3 koronow K kr贸la Frank贸w i L. na cesarza rzymskiego. W tem spos贸b w艂adca ca艂ej Europy sta艂 si臋 obro艅c膮 Ko艣cio艂a przed poganami.Po 艣mierci Karola z wi臋ksz膮 si艂膮 dzia艂a艂y w jego pa艅stwie czynniki od艣rodkowe. Jego nast臋pca Ludwik Pobo偶ny nie by艂 w stanie ci膮gn膮膰 dzie艂a ojca. Ziemie r贸偶ni艂y si臋 od siebie rozwojem gospodarczym, strukt. Spo艂eczn, tradycjami. Ziemie na E od Renu zdobyte przez Karola by艂y s艂abo zaludnione, oddalone od szlak贸w handl i zchrystianizowane co brak jedno艣ci. Do rozpadu do艂o偶y艂y si臋 najazdy norm i w臋gr贸w. Ostat w 843 dokonano w Verdun podzia艂u monarchii Karoli艅skiej mi臋dzy 3 syn贸w : K 艁ysego, Lud Niem i lotara. 艁ysy mia艂 Roman贸w Ludwik german贸w. Z Lotara nie stanowi艂o jedno艣ci pa艅stwowej. Nie uda艂o si臋 potomkom Karola utrzyma膰 w艂adzy cesarskiej. Odnowi艂 j膮 Ott1 z dyn sas koronowany w 962 w Rzymie.