Na proces glebotwórczy wpływają takie czynniki jak :
-klimat
-wody
-organizmy żywe
-działalność człowieka
-ukształtowanie powierzchni
-rodzaj skały
-czas

GLEBA – wierzchnia warstwa skorupy ziemskiej .Ma budowę ruzełkowatą. W wolnych przestrzeniach krąży woda i powietrze.

1. Cechy położenia Polski na mapie Świata :
-Na półkuli północno – wschodniej
-Na kontynencie europejskim
-Na przewężeniu między Europą północną
i południową
-Między Bałtykiem i karpatami

Skorupa ziemska – jest zewnętrzną , najcieńszą warstwą litosfery w skład kturej wchodzą wszystkie pierwiastki chemiczne . składa się z dwuch stref :
-granitowej ( gęstość 2,7g/cm3 – krzem , glin , tlen )

Rzeżba terenu
warunki klimatyczne
układ wód powierzchniowych
wartość użytkowa gleb
świat zwierzęcy i roślinny
gospodarcza działalność człowieka.

Niziny Polski;
-Nizina Szczecińska

W rolnictwie polskim występuje trójsektorowa struktura własności gospodarstw rolnych:
— sektor państwowy,
— sektor spółdzielczy,
— sektor prywatny.
76 % powierzchni gruntów będących w rolniczym użytkowaniu przypada na gospodarstwa prywatne. Są to gospodarstwa stosunkowo małe — przeciętna wielkość gospodarstwa indywidualnego wynosi 5,8 ha użytków rolnych. Największe gospodarstwa utrzymują się w województwach północnych, zwłaszcza na obszarze mazursko-podlaskim (ponad 8 ha użytków rolnych) oraz na Pomorzu Zachodnim (powyżej 7 ha). Natomiast najmniejsze gospodarstwa znajdują się na Podkarpaciu i w Karpatach oraz wokół większych aglomeracji (poniżej 3 ha). Na terenach Polski centralnej przeważają gospodarstwa o powierzchni 5-10 ha.

Wyżyna Lubelska rozciąga się od przełomu Wisły przez Wyżyny Polskie na zachodzie poza dolinę Wieprza na wschodzie. Jej północną krajobrazową granicę z Niziną Południowopodlaską wyznacza 20 – 30m. stok płaskowyżu lessowego między Wisłą a Bystrzycą oraz zasięg płaskowyżu kredowego między Bystrzycą a Wieprzem. Na południu kończy się stopniami tektonicznymi, oddzielającymi od Kotliny Sandomierskiej i Wału Roztocza, od wschodu graniczy z krajobrazami poleskimi i wyżyną wołyńską. W tych granicach zajmuje powierzchnię około 7,2 tys. km². Sieć hydrograficzna składa się z rzek płynących zgodnie z nachyleniem warstw skalnych ku północno wschodni (Wieprz i jego dopływy – Giełczew oraz Bystrzyca) i z wykorzystujących subsekwentne obniżenia: Chodelki (dopływu Wisły), Portu i Łabuńki (dopływy Wieprza). Wody podziemne krążą szczelinami i zasilają uliczne, niekiedy obfite źródła. Urodzajne gleby typu rędzin i nalessowych brunatnoziemów sprzyjają rozwojowi rolnictwa. Lasy dębowograbowe i bukowe są nieliczne, przy czym buk ma tutaj wschodnią granicę swojego zasięgu. Wyżyna lubelska dzieli się na 9 mezoregionów: Małopolski Przełom Wisły, Płaskowyż Nałęczowski, Równinę Bełżecką, Kotlinę Chodelską, Wzniesienia Urzędowskie, Płaskowyż Świdnicki, Wyniosłość Giełczewska, Działy Grabowskie i Padu Zamojskie.