SYTUACJA PAŃSTWA

W II połowie XIV w. i w I poowie XV w. Francja pogrążona była w tzw. wojnie stuletniej. W II poowie XV w. doszło do pewnej konsolidacji królestwa. Zaś w wieku XVI Francja usiłowała rywalizować o hegemonię w Europie z imperium Habsburgów.

SYTUACJA PAŃSTWA

W II połowie XIV w. i w I poowie XV w. Francja pogrążona była w tzw. wojnie stuletniej. W II poowie XV w. doszło do pewnej konsolidacji królestwa. Zaś w wieku XVI Francja usiłowała rywalizować o hegemonię w Europie z imperium Habsburgów.

SYTUACJA PAŃSTWA
W II połowie XIV w. i w I poowie XV w. Francja pogrążona była w tzw. wojnie stuletniej. W II poowie XV w. doszło do pewnej konsolidacji królestwa. Zaś w wieku XVI Francja usiłowała rywalizować o hegemonię w Europie z imperium Habsburgów.

Hitler (1889-1945) był Austriakiem,synem celnika.Podczas I wojny światowej zgłosił się jako
ochotnik do armii niemieckiej gdzie za zasługi został odznaczony.Kapitualacje Niemiec
wytłumaczył sobie zdradą Żydów,socjalistów i innych ugrupowań.Po wojnie wrócił do Monachium

Okres międzywojenny był okresem nastawionym na obronę kraju, nie na agresję wojskową na inne kraje. Opracowano w tym czasie plany obronne "Wschód" i "Zachód". Hitler wyznawał politykę "blitzkrieg" - czyli wojny błyskawicznej, chciał zniszczyć polskie siły na przedpolach Wisły. Domagał się też wojny totalnej - polegającej na zniszczeniu wojsk i ludności. Niemcy chceli też tzw. fallwisse czyli izolacji Polski w okresie dziełań wojennych.

17 września 1939 Ruscy atakują Polskę. Pretekstem miał być fakt, że ZSRR chce się bronić przed anarchią w Polsce. 1 milionowa armia czerwona atakuje Polskę. Polacy są zdezorientowani, nie wiedzą czy mają atakować Ruskich czy nie. Czerwoni natomiast mordują polską ludność. Od początku walkę podejmuje Oddział Korpusu Obrony Pogranicza (KOB) pod dowództwem gen. Orlika Ruckemann'a. Ruscy dopiero pod naciskiem dyplomacji obcej wypuszczają z Rosji dyplomację polską. Z 17 na 18 września rząd polski, prezydent i naczelny wódz ewakułują się do Rumunii, tu zostają internowani. Ucieczkę naczelnego wodza można uznać za zwykłą dezercję. 17 września to początek trzeciej fazy wojny pbronnej (17 wrzesień - 5 październik). Jest to dobijanie Polaków. 17-26 września bitwa pod Tomaszowem Lubelskim - druga duża bitwa polskiego września. 19 września pada Kępa Oksywska, Dąbek popełnia samobójstwo. 2 października kapituluje Hel. Polska flota natomiast nie bierze udziału w wojnie, zostaje wycofana do Anglii. 28 września kapituluje Warszawa. Obroną cywilną stolicy kierował prezyden W-wy Stefan Stażyński. 28 września pada twierdza Modlin. Teraz walczy tylko Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" pod wodzą Kleeberg'a.

W następstwie zmian politycznych, społecznych, jakie wnosiła rewolucja burżuazyjna w Anglii, w 1701r. został ogłoszony tzw. “akt o następstwie tronu”. Akt określał zasady dziedziczenia tronu w Anglii. Wprowadzał odpowiedzialność doradców króla przed Parlamentem. Akt ograniczał prerogatywy króla, czuli osobiste uprawnienia monarchy np. odbierał królowi prawo usuwania z urzędów sędziów. W oparciu o poprzednią Deklarację Praw Narodu Angielskiego z 1689r. oraz “akt o następstwie tronu” z 1701r. w Anglii zaczęły rozwijać się rządy parlamentarne. Stało się to bardzo widoczne w okresie panowania króla Jerzego I.

W drugiej połowie XIX wieku istniały poważne różnice w sytuacji Polaków pod różnymi zaborami. Było to spowodowane różną polityką zaborców, wobec społeczeństwa polskiego. W najcięższej sytuacji znajdowała się ludność zamieszkująca tereny zaboru rosyjskiego i pruskiego. Natomiast stosunkowo duże swobody panowały w Galicji, pod zaborem austriackim. W poniższej pracy ukażę główne różnice w trzech zaborach, oraz ograniczenia i represje jakie stosowały władze wobec Polaków (głównie po powstaniu listopadowym).

Niemcy dążyli do zagarnięcia Bałkanów,by odciąć tę część Europy od swoich przeciwników,zyskać bazy wypadowe do działań na morzu śródziemnym,oraz by zaopatrywać się z tych obszarów w naftę,żywność i siłę roboczą.Dyplomacja Hitlera zdołała pokłócić tamtejsze państwa, faworyzując Węgry i Bułgarię kosztem Rumunii i Jugosławi,dawnych sprzymierzeńców Francji.Pierwszym krokiem był arbitraż wiedeński z dnia 30 sierpnia 1940 roku,mocą którego państwa "osi" odebrały Rumunii obszary uzyskane w poprzedniej wojnie,oddając Węgrom północny Siedmiogród,a Bułgarii południową Dobrudżę.Gdy W Rumuni doszło do rozruchów na znak protestu,król Karol abdykował(3 września 1940r.). Genrał Antonescu,popierany przez jedyną dopuszczoną partię polityczną Żelazną Gwardię,ogłosił się dyktatorem,i 14 września oddziały hitlerowskie wkroczyły do Rumunii,która przyłączyła się do "osi" 23 listopada 1940 roku.Pod presją propagandy niemieckiej,reklamującej sukcesy swej armii w Polsce,Norwegi i Francji,jako dowód,co dzieję się z narodami przeciwstawiającymi się Rzeszy,do przymierza Rzym-Berlin-Tokio dołączyły Węgry razem ze Słowacją (20,24 listopada 1940 r.).Również premier Bułgarii uległ presji,i po podpisaniu paktu z "osią" 1 marca 1941 roku,wojska niemieckie wkroczyły na teren Bułgarii. Nie tylko Niemcy chcieli zagarnąć Bałkany.Mussolini chciał poszerzyć swoje imperium o Grecję,skąd mógł atakować na Egipt,cel ataków jego oddziałow w Libii.Atak na Grecję wyszedł z Albanii 27 paśdziernika 1940 r.,kierując się pięciu kolumnami poprzez pasma górskie ku głównej linii kolejowej wiodącej do Aten.W przeciągu pierwszych dwóch tygodni oddziały włoskie doszły do rzeki Acheron,na południe od miasta Janina. Tam jednak wojska greckie odparły Włochów z powrotem do Albanii.Grecką kontrofensywę przerwały dopiero ciężkie burze śnieżne,i to ocaliło wojska włoskie.Podkreślić trzeba ,że grecka piechota górska nie posiadała ani czołgów,ani ciężkich dział,a i pozostałe uzbrojenie było bardzo skromne,i głównie przestarząłe.Pomimo braku wyposażenia i osłony samolotowej,armia grecka trzymała się dzielnie,a nawet groziła Włochom, którzy zaszyli się w górach Albanii,aż do czasu,gdy Niemcy przyszli im na pomoc.Do ataku na Grecję i Jugosławię Niemcy zebrali,głównie w Bułgarii,około 30 dywizji,zaopatrzonych w lekkie czołgi,przystosowane do działań w górach oraz dwie ammie powietrzne z 3000 samolotów. Trzy armie zmotoryzowane wyruszyły z punktu wypadowego od rzeki Struma w Bułgarii na zachód poprzez przesmyki górskie dnia 9 kwietnia 1941r. Zajęcie Niszu i Skopje przez dwie armie północne podzieliło Jugosławię, odcięło ją od jej sprzymierzeńców oraz otworzyło dolinę rzeki Wardar, wiodącej ku Grecji.Dodać należy,że w Jugosławi trwały walki wewnętrzne między Serbami,Chorwatami i Słoweńcami.Poza tym niedozbrojona,słaba armia jugosłowiańska rozciągneła swe linie wzdłuż dłudiej linii granicznej,zamiast skoncentrować się w górach,czego póśniej nauczyły się oddziały partyzanckie. Niemiecka armia na południu posuwała się przez przejście Strumnicy do dolnego biegu rzeki Wardar i dalej ku Salonikom.Posunięcia te w przeciągu 72 godzin zdecydowały o losie całej kampanii.Jugosławia została podbita w 11 dni(17 kwietnia 1941r.).Belgrad,stolica Jugosławi,została zniszczona przez bombowce,a następnie zajęta manewrem oskrzydlającym 14 kwietnia 1941r. Odziały włoskie dołączyły się na zachodzie w Raguzie,by zamknąć wybrzeże Adriatyku przed możliwością interwencji wojsk sprzymierzonych. Atak niemiecki na Grecję,na linię Metaxy,chroniącą kraj od strony Bułgarii zatrzymany został tylko na dwa dni.Przedarcie sięnieprzyjaciela na zachód przez przejście koło Strumnicy zmusiło oddziały jugosłowiańskie do wycofania się,aby mogły odsłonić lewe skrzydło greckie.Niemiecka dywizja pancerna przedarła się przez dolinę Wardaru do Salonik 8 kwietnia 1941 r.,okrążając linię Metaxy oraz odcinając dywizje greckie.Obrana spoczywała obecnie na oddziałach brytyjskich,ponieważ większość armii greckiej trzymała swe stanowiska w Albani przeciwko Włochom.Brytyjska armia ekspedycyjna o sile 14000 żołnierzy gen.Maitlanda Wilsona nie była w stanie powstrzymać Niemców. Dwie niemieckie dywizje pancerne parły na południe przez przełęcz koło Monastyru w kierunku na Florynę,wdzierając się pomiędzy oddziały brytyjskie i greckie.By uniknąc oskrzydlenia,wojska brytyjskie musiały się wycofać na górskie pozycje obronne,opierając się na wschodzie o wzgórze Olimp. Wycofujące się kolumny brytyjskie były nękane przez ogień nurkujących bombowców Luftwaffe.Lotnictwo niemieckie zniszczyło port Aten,Pireus,ważny dla dostaw wojennych.RAF nie mógł nawiązać walki z Luftwaffe,gdyż Niemcy zajęli jego wysunięte bazy lotnicze.Anglicy chcąc uniknąc okrążenia wycofali się przez równiny Tessalii do Peloponezu,gdzie 2 kwietnia 1941 r. zarządono ewakuacje wojsk brytyjskich.Niemcy zaczęli okrążać Brytyjczyków,którzy korzystając z bezksiężycowych nocy pomiędzy 24-30 kwietnia 1941r. przerzucili 44000 swych wojsk z wybrzeży południowych(Raftis,Navplion i okolice) na Kretę i do Egiptu.W Grecji Brytyjczycy stracili około 30000 żołnierzy. Kolejnym sukcesem Niemców,było zajęcie Krety z powietrza, przez piechotę przewiezioną z baz greckich oddalkonych o 270 kilometrów w dniach 23-30 maja 1941 r.Mimo iż brytyjska flota na wchodnim obszarze Morza śródziemnego dwókrotnie rozproszyła konwoje niemieckie(21 i 22 maja 1941), musiała się wycofać z wód wokół Krety,gdyż była nękana przez lotnictwo niemieckie,które zadawało jej powarzne straty.Większość zrzuconych spadochroniarzy niemieckich zginęła,lecz zdobyli oni lądowiska,na których w ciągu kilku dni zostało przewiezione około 35000 wojska.Ewakuacja Krety zajęła trzy dni(27-30 maja 1941). Oddziały brytyjskie przedarły się do Skafia na południowym wybrzeżu,skąd pod osłoną nocy były przewożone do Aleksandrii pod gradem bomb nieprzyjacielskich. Ocalono połowę brytyjskiego garnizonu składającego się z 27000 żołnierzy. Niemcy stracili na Krecie 17000 wojska,ale mogli kontrolować sytuację na Morzu śródziemnym,co było ogromnym sukcesem taktycznym.

22 czerwca 1940 roku zostało podpisane francusko- niemieckie zawieszenie broni. Tym samym Europa Zachodnia była zajęta przez wojska III Rzeszy i ich siły sprzymierzone. Jedynym zagrożeniem w tym rejonie była Wielka Brytania, oddzielona od Francji kanałem La Manche. To właśnie tam zostały przeniesione w lipcu 1940 roku wojska alianckie(między innymi polskie) po przegranej kampanii francuskiej. 16 lipca Hitler rozkazał przygotować plan inwazji na Anglię. Nosił on kryptonim "Lew morski". Plan ten zakładał desant 25 dywizji pancernych w rejonach od Dover do Portsmouth. Miał on być poprzedzony atakami floty powietrznej, której samoloty miały zniszczyć lotnictwo i flotę morską Wielkiej Brytani, uniemożliwiając jej obronę przed wojskami desantowymi. Do realizacji tego planu Luftwaffe(kierowane przez Goringa) rzuciła 1600 maszyn w pierwszej lini,w tym około 700 myśliwców. Tak właśnie 8 sierpnia 1940 roku rozpoczęła się największa bitwa powietrzna wszechczasów zwana "Bitwą o Wielką Brytanię" (Battle of Brithan).W kolejnych dniach Luftwaffe rzuciła do walki dalsze 1000 maszyn.Przeciwko tej sile ze strony Royal Air Forces(RAF) staneły 42 dywizjony myśliwskie uzbrojonych w nowoczesne samoloty Harricane i Spitfire. RAF posiadał też 10 dywizjonów z samolotami typu Blenheim i Defiant, przeznaczonych do lotów nocnych.Marszałek RAFu Hugh Dowding miał do dyspozycji ponadto 35 dywizjonów bombowych(około 400 maszyn),w większości jednak przestarzałych.Przewagę(przeszło trzykrotną) miała więc Luftwaffe.Niemcy spodziewali się w ciągu kilku dni zniszczyć lotniska i porty.Wysyłali dziennie około 400 samolotów,bombowców nurkujących Junkers 87,Junkers 88,oraz ciężkich bombowce typu Dornier i Heinkel. Stanowiły one więc łatwy łup dla brytyjskich myśliwców. Niemcy zaczęli więc wysyłać silne eskorty myśliwców Messerschmitt Me 109 oraz nowych Me 110(które okazały się wielkim niewypałem tej bitwy).Niemieckie lotnictwo w tym czasie ponosiło ogromne straty, których zręcznie unikał RAF dzięki wprowadzeniu radaru.Sztab niemiecki przesunął termin inwazji i skupił całą siłę nalotów na lotniskach wokół Londynu.Od 19 sierpnia rozpoczął się drugi etap bitwy.Goring zamierzał zniszczyć RAF w powietrzu bąd na ziemi.W tej fazie straty niemieckie nieco zmalały.Z końcem sierpnia sytuacja RAF-u wyglądała znacznie gorzej niż w lipcu.Marszałek Dowding zmószony był wprowadzić do działań bojowych dywizjony sojusznicze.30 sierpnia podczas lotu ćwiczebnego porucznik Ludwik Paszkiewicz zestrzelił pierwszego swojego Niemca.Dzięki temu 31 VIII po raz pierwszy wyleciał na pierwsze zadanie bojowe polski dywizjon 303,zaliczając 4 pewne i 2 prawdopodobne strącenia.Od 7 września bitwa weszła w trzecią fazę. Niemcy uderzyli całą siłą na miasta,głównie na Londyn. Spodziewali się załamać ludność i doprowadzić do kapitulacji. W niedzielę 15 września doszło do przełomu w bitwie.Niemcy wysłali nad Londyn 500 maszyn.Straty zadane Luftwaffe tego dnia były ogromne. Sam polski 303 strącił 15 maszyn,a debiutujący 302(też polski) 8 maszyn wroga.Był to dzień chwały polskich pilotów(łącznie zestrzelili 23 samoloty nieprzyjaciela).Niemcy musieli odzyskać siły. Większe naloty wzowiono dopiero 18 września.27 września w trzech wielkich wyprawach zaatakowało na Londyn i fabrykę w lotniczą w Filton 850 samolotów niemieckich. Dzień ten uchodzi za ostatni dzień bitwy o Londyn. Od 6 paśdziernika Niemcy odstąpili od wielkich nalotów dziennych. Uderzali nocą małymi formacjami powietrznymi.Nie zmieniło to już jednak niczego.Bitwa o Wielką Brytanię wygasła ostatecznie 31 paśdziernika 1940 roku. Niemcy odwołali operację "Lew morski" i zaczęto szykować Luftwaffe do wojny z Rosją.W bitwie Luftwaffe straciła 1773 samoloty, a RAF 915.Niemcy utracili jednak swych czołowych asów lotnictwa i ich flota powietrzna nigdy nie odzyskała swej wcześniejszej siły i świetności. Polscy piloci zanotowali 203 pewne,35 prawdopodobnych strąceń, oraz 36 ciężkich uszkodzeń samolotów wroga,czyli 13 procent wszystkich zestrzeleń w bitwie.110 pewnych strąceń zanotowął sam 303 dywizjon. Po bitwie Churchill powiedział: "Nigdy tak wielu nie zawdzięczało aż tyle tak nielicznym".