STREFA POLISAPROBOWA jest najbardziej zanieczyszczonym odcinkiem wody w rzece i rozciąga się poniżej miejsca zrzutu ścieków. Woda jest mętna o barwie brudnoszarej i przykrym zapachu, zawiera bardzo duże ilości związków organicznych, zanieczyszczeń kałowych i mikroflory jelitowej. W strefie tej następuje gwałtowny rozwój bakterii heterotroficznych, które aktywnie biodegradują łatwo dostępne substraty. Procesowi temu towarzyszy wysokie biochemiczne zapotrzebowanie tlenu, dlatego też obniża się zawartość tlenu. Mogą nawet powstać warunki anaerobowe. Występują tutaj bakterie, zwłaszcza siarkowe, nie występują rośliny.
STREFA α – MEZOSAPROBOWA jest kolejnym odcinkiem rzeki, następuje tutaj dalszy rozkład zanieczyszczeń organicznych. Występuje pełne nasycenie dwutlenkiem węgla dostarczonego w procesie biodegradacji. Siarkowodoru nie ma. Biologicznymi wskaźnikami są bakterie, grzyb ściekowy, okrzemki, glony.
STREFA β- MEZOSAPROBOWA woda jest przeźroczysta lub zabarwiona na zielonkawy kolor. Niskie biochemiczne zapotrzebowanie tlenu, dobre warunki tlenowe. Występują glony, okrzemki, zielenice.
STREFA OLIGOSAPROBOWA jest odcinkiem, w którym kończy się wpływ wprowadzanych zanieczyszczeń i woda odzyskuje cech czystej, naturalnej wody. Woda jest przeźroczysta, bez zapachu, dobrze natleniona, biochemiczne zapotrzebowanie tlenu jest niskie podobnie jak dwutlenku węgla. Występują okrzemki, zielenice, rośliny wyższe oraz zwierzęta.
Ze względu na częste zatrucie wód powierzchniowych wyróżniamy dodatkowo STREFĘ POLIANTYSAPROBOWĄ (jest zanieczyszczona jednym lub kilkoma związkami toksycznymi, procesy biodegradacyjne przebiegają wolno ze względu na małą ilość i niewielką aktywność metaboliczna bakterii) oraz STREFĘ ANTYSAPROBOWĄ (jest strefą martwą).