Poeta, tłumacz, prozaik, dramatopisarz, krytyk literacki. Od 1941 r. studiował polonistykę na tajnych kompletach UW. Żołnierz AK, zginął w powstaniu na Starym Mieście. Otrzymał nagrody literackie na podziemnie organizowanych konkursach - za wiersz "Wczorajszemu" oraz za utwór "Rapsod o Warszawie".
Pod pseudonimem Karol Topornicki ogłosił w 1943 r. tom poezji "Widma", w 1944 - "Grom powszedni". Pośmiertnie wydano poezje i dramat "Homer i Orchidea" dopiero w 1952 r. Jako wyraziciel programu "Sztuki i Narodu", polemizował z literackimi poprzednikami, zarzucając poetom Skamandra bezideowość i koniunkturalizm, Awangardzie Krakowskiej - "ekwilibrystykę intelektualną". Poetów swojej generacji uważał za kontynuatorów katastrofizmu i żądał od nich postawy czynnej - heroicznej zgody na tragizm losu.